1 Aralık 2009 Salı

I Wanna Be Your Dog


Coverları bol ama Emilie Simon tarafından dinlemeyi sevdiğim bi şarkı.
Pek sevdiğim bi arkadaşımın da düğün şarkısı olcakmış :)

Klip güsel yaratıcı.. Tam yerinde.

30 Kasım 2009 Pazartesi

Google wave ve bigudilerim.

Güzel bir tatil sonrası yarın iş var.
iş iş iş iş iş iş iş.

-Bir maslak alır mısınız
-Köprüde inebilir miyim?

Tüm bayram boyunca oturup tez yazmaya çalıştım. Sonra baktım ki Shefrin'in '' Beyond Greed and Fear'' kitabını resmen türkçeye çevirip her satırını da tez diye adlandırdığım yandan yemiş word dosyasına yazmışım. Bıraktım.
Tez böyle yazılmaz. Biraz okuyim düşüncelerim gelişsin felan ama ne ara olcak bu iş hiçbi fikrim yok.

Annemler geldi bayramda İstanbul'a.. Büyük ihtimal yılbaşını da burda geçirmek istiyorlar ki bu benim için pek iyi değil. Sevgiliyle uyuyup uyanmaya alıştığımdan zor oluyor.

Uyku demişken. Uyurken kendime zarar veriyorum. Bu sabah uyandığımda, uyurken burnumdaki piercingi çekip çıkarmaya çalıştığımı farkettim. Acıyodu vs.. Niye böyle yapıyorum acaba. Uyurken kendimi videoya kaydetmek istiyorum.

Ha.. Google wave çıkmış. Çok güzel.
1 ay kadar önce sevgilim google a mail atıp davetiye istemişti bu program için. Bugün gelmiş.
Girdik kurcaladık, güzel bir olay. Hani iş yerinde kullandığımız outlook un çok yönlüsü.
Birden fazla kişiyle konuşmak için insanları o sekmeye sürüklemek yetiyor. Ya da bi video, fotoğraf paylaşmak için de aynısı geçerli ve karşı taraf hemen görebiliyor. İstersen yüklüyosun gönderilen video ya da fotoğrafı istersen de slide show yapıyorsun.

Bir de şöyle bi özelliği war ama bu preview sürümü olduğu için henüz yok diyebiliriz:
karşındaki fransızca konuşuyor ama sen fr bilmiyorsun. Varsın olsun bilme.. Rossy diye bi robot yapmışlar. Onu konuşma sekmesine sürüklediğinde aynı anda translate yapıyor. Hem de daha karşındaki yazarken. 20 dilde felan yapacakmış.

Aynı zamanda blogger ve twitter destekli.. blogundaki veya twitterındaki olaylara da wave yoluyla dahil olabiliyorsun.

Uzun bir mailleşme süreci olmuş ve tüm maili okumak istemiyorsunuz diyelim ki.. '' playback'' diyerek google sizin için özetliyor maili. Ahmet şunu demiş, arkasından ayşe şu öneriyi yapmış vs vs..
Google map ve anket özelliği de var bu arada.. mailden veya conversationdan çıkmadan hemen map sekmesinden nereyi anlattığınızı gösterebiliyorsunuz.

Aslında group veya iş çalışmalarında çok işe yarayacak bir şey.


meraklananlar için linkleri.. ilk link 1saatlik, ikinci link kısaca 10 dk da anlatıyor.

Böyle şahane bir şey. Herkes kullanmaya başladığında daha güzel olacak. Bi nev-i msn devrini sona erdirecek ki msnimi kaç aydır açmıyorum zaten.

Hm.. saçlarımı bigudiyle sardım. Böyle uyuycam. Güle güle tatil.

11 Kasım 2009 Çarşamba

working

Eveeettt. Beklenen oldu.

İşe girdim sonunda. Deloitte yolları taştan.
Sabahları 7de nasıl kalkacağım ben sorunu.. sabah 9-6 iş, akşam 7-10 okul. Arta kalan zamanda da
tez yazmaya çalışacağım.

Para derdi olmasa insan yine de çalışır mıydı?
Ben çalışmazdım sanırım. Bol bol kitap okurdum, sinema-film, yemek yapardım güsel güsel. Yine de bir üretme gereksinimi olurdu. Kitap yazmak, mızıka çalmak, piyano çalmayı öğrenmek, farklı el sanatlarıyla ilgilenmek..
Tabi bu saydıklarıma günümüzde ''hobi'' deniyor.
Hobilerimden tüm bir hayat yapmak isterdim.

Neyse işte.. İşe girdim. Biraz korkuyorum tabi o devasal excel tablolarından vs..

Umarım yolunda gider her şey.
Sevgili kucağından kalkıp işe gittiğime değsin.

17 Ekim 2009 Cumartesi

Uzak dur benden, İnternet!

Bir bakıyorum akşam olmuş.
Griliğini arttırarak gelen mevsimde yorgan altı ve kucakta bilgisayarlı günler geçiriyorum.
Dur. diyorum kendime..

- Kabalcıya gidip minik,çizgili, not alabileceğim bir defter.
- Bilgisayarı gerektikçe kullanmamak
- Kindleberger'in kitabını bitirmek ve bu arada Douglas Adams'ın ansiklopedi kalınlığındaki 5 ciltlik kitabını da gözardı etmemek
-Tez konuma karar verip tez elden okuma yapmaya başlamak ve bir an önce giriş kısmını yazmak
- Günümün 2 saatini Toefl çalışmaya ayırmak

Evet yapılacaklar bunlar..
Peki benim yaptıklarım?

Çok geç uyuyorum.. Öyleki bazen uykum gelsin diye sayıklıyorum. Bi-mong filmindeki karakterlerin tam tersiyim. Gece uyuyamadıkça absürd şeyler düşünüp ağlıyorum.. Biraz rahatlıyorum.

İnternet. Facebook, bloglar, lastfm, ekşisözlük vs derken ölüp gidiyorum bunların arasında ve ''hiçbir şey'' oluyorum. İnsanların facebook fotoğraflarına bakıp, aptal videolar izleyerek harcıyorum hem zamanı hem kendimi. Neyseki sabah uyandığımda çayımı yapıp gazetemi okuyorum da üç-beş bir şey giriyor beynime.
Hiçbir şey bulamazsam deli gibi Mad men izliyorum. Ordan başka dizilere ve filmlere zıplıyorum. Gün sonunda bana kalan kocaman bir sıfır oluyor. Bana kalan da değil.. Benim kendime kaldırdığım bu oluyor.

Şu duvara bir çalışma masası koysam, ufak bi lamba, gerekli notlarım ve kitaplarım.. Artık beynimi çalıştırsam diyorum!


Artık sevgilimle eve çıkmak istiyorum. O bende kalırken yerleşik değil, ben zaten olmuşum internet aptalı. Bir duvardan diğer duvara kütüphanemiz olsun istiyorum!
Türk kahvesi ve Schubert eşliğinde kitap okuyalım.
- Çok entel koktuk be.. Arada ps oynayalım, aptal salak videolar çekip birbirimize gülelim.-

İşsiz ve parasızken çok şey istiyorum.

İş falan da aramıyorum. Bıraktım. Mülakata gitmek bile canımı sıkıyor. Olmadığın bir şekle bürünmek, kendini satmaya çalışmak.. İngilizceniz ne seviyede? İyi.
İyi de yetmiyor artık.. İstiyorlar ki ingiliz aksanlı demeçler vereyim. 5 yıl sonra kendinizi nerde görüyorsunuz? 2-3 ay sonramı bile görmüyorum ben arkadaşım diye bağırmak istiyorum.. Olmuyor.. Çılgın kariyer planları duymak istiyorlar. Onu da yapmıyorum.
Krizin etkisi azalıyor diyorlar.. Ocaktan sonra daha da iyileşecekmiş falan.. Ama maalesef işsizlik tavan yapmış durumda ve bunun 1 senede azalmasını beklemek de saçmalık olur.

Halk bankası uzman yrd. sınavı açmış. 50 lira alıyor sınava katılabilme şartı olarak. Öss bile 40 lira alıyor yahu.. 250bin kişi başvurmuş diye duydum. Güzel para.. İçimden pztsi günü Halk bankasının ik'sını arayıp bunun nedenini sormak geliyor. Ama büyük ihtimalle bir hanım kızımız bunun masraflar için olduğunu vs söyleyecek. Babam gibi mi oluyorum ne!?
O da böyle.. Haksızlık ya da hoşnut olmadığı bir şey varsa bir anda sinirlenir, açar sorar vs..

O bu şu değil de.. Şu satırları sonlandırıp biraz ekonomi tarihi, biraz Minsky modeli incelemem gerekiyor. Ve ben yazdıkça yazıyorum, erteledikçe erteliyorum.. Bilgisayarımı şu bir hafta boyunca gazete okumak ve bilmediğim ekonomik olaylara, terimlere bakmak dışında kullanmamak dileğiyle.

Ha bir de.. yurtdışında yüksek lisans yapmayan aklıma sıçayım!
Ha!..

11 Eylül 2009 Cuma

Onuncu Köy

Hürriyet gazetesi yazarı Bekir Coşkun'un istifa ettiğini okudum az önce.

Onuncu köyden de kovulmuş.
Belki buna istifa deniyor ama bence şuna benziyor;

Evinize bir misafir gelir. Ona rahat etmesini söylerken her hareketini denetlersiniz. Bir yandan da gelmesinden çok hoşnut kaldığınızı yineleyip durursunuz. Ama gözleriniz hep ellerinde, kollarında, bardak tutuşunda, sigarasının külündedir. Bir de haydi artık kalksın gitsin diye gözlerinin içine bakarsınız.

İşte olan bu. Ertuğrul Özkök. Hacca falan gitti bu za(r)t. Zerre saygı duymadığım bir adam.
Yazı dizisini de okudum. Neymiş o mermerin üstünde ayakları çıplak dolaşırken kendini çok garip ve huzurlu hissetmiş. Hiçbir yer kirli değilmiş.
Herif gelip Haccın reklamını yaptı, bir de t-shirt felan bastırsın. Kaypak adamlara sinirim bozuluyor.

Yani bak şimdi.. Evet ne güzel insanın bir şeylere inanması, kendini yakın hissetmesi.
Genelde gözlemlediğim kadarıyla insanlar yaşlanırken Allah'a sığınıp inanmaya başlıyorlar. Ama bence bu biraz şerbet dökmek. Hem de kendi ağzından başkasının ağzına direkt.

Bir yandan da düşünüyorum. Bilmediğim ne kadar çok şey oluyordur o taraflarda. Onuncu köyün de ötesinde. Böylesine yargıladığım için de bir yandan kendimi suçlu hissediyorum. Eh keşke yanılsam!

Dönelim Bekir Coşkun'a.. Yazılarını takip ederdim ama çok da yücelttiğim bir yazar değildi. Yine de iyiydi, hoştu benim için. AKP hükümetine şimdiye kadar yalakalık yapmayan ve aksine hep uğraşan, muhalefet olan çok az insandan biriydi Hürriyet gazetesinde yazarken.
Hürriyeti yuvası olarak gören biri. Demek ki isteyerek gitmiyor. İstafa değil bu tekrar etmek lazım. Peki nasıl karşı duramıyor? Çünkü artık sevilmeyen misafir muamelesi görüyor.

Peki AKP hükümetine bu kadar muhalefet olmaya gerek var mı? Bu adamlar hiç mi iyi bir şey yapmıyor? Yapıyor yapmasına da üstüne 10 tane de sabır taşıran mesele çıkartıyor.

Mikro iktisatta Game Theory vardır. İki rakip firmanın piyasaya girme koşullarını, birbirlerine olan taktiklerine göre oynanan bir oyundur. Erdoğan ve Medya sektörü keşke azcık akıllı olsalar da bu oyunu oynayabilseler. Bu kadar entrikaya hiç gerek yok!

Medya, Tayyip'in rahatsız olacağı konuların üzerine gitti.
Tayyip önce kulaklarını çekti sonra olmuyor tehdit etti. Baktı yine olmuyor Hisse senedi ve ilmuhaberi birbirinden ayırıp 411. maddeyi midesine yuttu.
Sonucu nedir?

Basında bu durum daha fazla manşete yol açtı ve prestiji sarsılan yine Erdoğan oldu. Erdoğan kızgın bir boğa gibi davranmaya ve Game theoryi bu şekilde oynamaya devam ettikçe yine itibarı sarsılan kişi olacaktır.

Bekir Coşkun demiş ki;

''Ben kararımı 15 gün önce verdim ama bunu kimseyle paylaşmadım. İstifama şu konu neden oldu diyemem ama AKP iktidarı olduğu sürece, hiçbir gazeteci, yazar, muhabir ve hatta matbaa işçisi, akşamları başını mutlu biçimde yastığa koyamaz''


Peki ben burdan sormak istiyorum.. Hayır sadece aklım karışık. Malumunuz 85 doğumluyum Marx ve Lenin ayrımını bilecek kadar okumuşluğum var ama apolitik durdum hep bi köşede.

Hangi parti? CHP mi.. Deniz Baykal'dan nefret ediyorum. Ben bu kadar koltuk düşkünü bir adam görmedim hayatımda. Ya da kim gelirse gelsin Akp den iyi mi?

Ben bu ülkede yaşayan bir genç olarak bir daha oy kullanmak istemiyorum. Evet kalkıp oraya gittiğime yazık. AKP iktidara gelmesin diye birkaç senedir kullandım. Ama şimdi oy verebileceğim adam gibi bir parti göremiyorum. Hepsinin tüzüklerinde bi boktanlık var. Söyleyin, kim var ki?

Eklenti: Bir de şu açılım işinden gerçekten sıkıldım. Her şeyin yanına bir açılım koyuyorlar. Yeter demek istiyorum burdan.